Grote kans dat u last heeft van artrose in het AC gewricht.
Gaan de klachten niet weg? Maak dan een afspraak bij Orthozorg.
Geschreven door: Pieter Schillemans (orthopedisch chirurg NP) & Robert de Zoete (echografist) · Laatst bijgewerkt: Maart 2026
Het AC gewricht is een klein gewrichtje boven op de schouder.
Precies tussen het Acromion (een uitsteeksel van het schouderblad) en de Clavicula (het sleutelbeen). Vandaar de naam AC gewricht.
Het AC gewricht draagt de hele schouder, de arm en alles wat we vasthouden. Klein, maar zwaar belast. Daardoor is het kwetsbaar voor slijtage.
In het gewricht zit een kraakbeenschijfje, vergelijkbaar met de meniscus in de knie. Dit schijfje vult de ruimte op tussen het sleutelbeen en het schouderdak en vangt schokken op.
Al rond uw 30e begint dit schijfje te rafelen. Tussen uw 40e en 60e zien we bij veel mensen dat het schijfje en AC gewricht aan het slijten is.
Dat is normaal. Slijtage (artrose) betekent niet automatisch pijn. Maar het is wel kwetsbaarder voor overbelasting en ontsteking.
Alle kracht die u met uw arm uitoefent, tillen, duwen, trekken, gooien, loopt via dit kleine gewrichtje naar de rest van het skelet.
Het AC gewricht maakt drie bewegingen mogelijk: het sleutelbeen kan omhoog en omlaag bewegen, naar voren en naar achteren schuiven, en licht roteren.
Die combinatie is essentieel voor de volledige beweeglijkheid van de schouder. Zonder goed functionerend AC gewricht kunt u uw arm niet verder dan schouderhoogte optillen.
Het AC gewricht heeft geen eigen spieren. Alle beweging is passief, aangedreven door de schouder- en nekspieren eromheen. Toch staat het voortdurend onder druk.
Bij zwaar tillen of bankdrukken lopen er krachten van honderden kilo’s door dit kleine gewrichtje. Dat verklaart waarom het zo gevoelig is voor slijtage.
Twee groepen banden houden het AC gewricht stabiel. De AC-banden boven op het gewricht zorgen voor stabiliteit van voor naar achter.
De coracoclaviculaire banden iets verderop voorkomen dat de schouder naar beneden zakt. Bij een val op de schouder kunnen deze banden scheuren.
Dat noemen we een AC luxatie.
De meest voorkomende oorzaak van AC gewricht klachten is artrose (slijtage van het kraakbeen).
Bij artrose wordt het kraakbeen dunner en onregelmatiger. Daardoor komen de botten van het gewricht steeds dichter tegen elkaar te staan.
Hierdoor ontstaat er meer wrijving tussen het sleutelbeen en het schouderblad.
Met als gevolg dat het AC gewricht geïrriteerd raakt en pijn ontstaat boven op de schouder.
Bij ernstige artrose is het kraakbeen vrijwel verdwenen. Het sleutelbeen en schouderdak schuren dan bot op bot.
Maar lang niet iedereen heeft daar klachten van. Slijtage betekent niet automatisch pijn.
In een gezond AC gewricht zorgt het kraakbeen ervoor dat het sleutelbeen en schouderdak soepel over elkaar kunnen bewegen. Bij artrose wordt dit kraakbeen dunner en onregelmatiger. Er ontstaat meer wrijving.
Bij ernstige artrose is het kraakbeen vrijwel verdwenen. Het sleutelbeen en schouderdak schuren dan bot op bot. Het lichaam reageert met botwoekeringen (osteofyten) die het gewricht dikker en stijver maken.
Kraakbeen heeft geen zenuwen. De slijtage zelf doet dus geen pijn. Daarom kunnen veel mensen met forse artrose op de röntgenfoto toch jarenlang klachtenvrij zijn.
Pijn ontstaat als het gewricht geïrriteerd raakt. Afbraakproducten van kraakbeen irriteren de binnenbekleding van het gewricht.
Het gewrichtskapsel zwelt op, er komt vocht vrij en er ontstaat een ontsteking. Die ontsteking noemen we artritis.
Dat verklaart waarom artroseklachten wisselend zijn. Geen ontsteking betekent weinig pijn.
Veel ontsteking betekent veel pijn. En het verklaart waarom een cortisone-injectie kan helpen: cortisone remt de ontsteking, niet de slijtage.
Bij AC artrose groeien botwoekeringen vaak ook naar beneden, richting de ruimte waar de schouderpezen en slijmbeurs doorheen moeten glijden. Die botwoekeringen kunnen druk geven op de schouderpezen (rotator cuff) en een peesontsteking of slijmbeursontsteking veroorzaken.
Op een röntgenfoto is dat goed te beoordelen. Daarom combineren we bij AC gewricht klachten vrijwel altijd een echo met een röntgenfoto.
De meeste pijnklachten bij AC artrose worden veroorzaakt door de ontsteking (artritis) die ontstaat als gevolg van de slijtage.
Niet de slijtage zelf, maar de reactie van het gewricht op die slijtage veroorzaakt de pijn.
Dat verklaart ook waarom de klachten wisselend zijn. Weinig ontsteking betekent weinig pijn. Veel ontsteking betekent veel pijn.
Pijn boven op de schouder is de meest kenmerkende klacht. Precies op de plek waar het sleutelbeen en het schouderdak samenkomen.
De pijn wordt erger bij bewegingen dwars over het lichaam: de autogordel pakken, een jas aantrekken of de arm naar de andere schouder brengen. Ook werkzaamheden boven schouderhoogte doen pijn.
Andere veelvoorkomende klachten:
Een harde zwelling boven op de schouder is vaak een teken van AC artrose.
Door slijtage van het kraakbeen reageert het lichaam met extra botaangroei (osteofyten).
Die botwoekeringen maken het AC gewricht dikker en zichtbaar groter. Het lijkt alsof het sleutelbeen uitsteekt.
Soms is de zwelling pijnlijk bij aanraking, soms zit het vooral in de weg bij het dragen van een tas of rugzak.
Een bult boven op de schouder kan ook wijzen op een AC luxatie — een verschuiving van het sleutelbeen na een val.
Bij een luxatie steekt het sleutelbeen duidelijk omhoog.
Dit noemen we het pianotoetsfenomeen: u kunt het sleutelbeen als een toets indrukken en het veert weer terug.
Het verschil is op een röntgenfoto direct te zien. Bij artrose ziet u botwoekeringen. Bij een luxatie ziet u een verschoven sleutelbeen.
Dat hangt sterk af van de oorzaak.
Een acute ontsteking in het AC gewricht kan hevig zijn, maar is vaak binnen enkele weken te behandelen. Een cortisone-injectie geeft meestal snel verlichting. Bij sommige patiënten is de ontsteking daarmee definitief verdwenen. Bij anderen komt de pijn na weken tot maanden terug.
Bij een lichte luxatie (graad I-II) zijn alleen de banden opgerekt. De klachten nemen meestal binnen 6 tot 12 weken af. Bij een ernstige luxatie met gescheurde banden kan een operatie nodig zijn.
AC artrose is chronisch. De slijtage gaat niet meer weg. Maar de klachten hoeven niet permanent te zijn.
Veel patiënten hebben periodes met pijn, afgewisseld met rustige periodes. De pijn wordt vaak erger bij overbelasting of bij koud en vochtig weer.
Cortisone-injecties geven bij artrose gemiddeld enkele weken verlichting. Bij sommige patiënten maanden.
Maar de injectie verandert het slijtageproces niet. Blijft de pijn terugkomen ondanks injecties?
Dan kan een operatie een optie zijn. Het succespercentage is circa 90%.
Maar wees u bewust: een geopereerde schouder wordt nooit meer helemaal dezelfde als voorheen.
AC artrose heeft meestal geen duidelijke oorzaak. Het is een normaal slijtageproces dat bij vrijwel iedereen optreedt.
Op een röntgenfoto of MRI heeft 75% van alle mensen boven de 40 al tekenen van artrose in het AC gewricht.
Maar niet iedereen krijgt AC gewricht klachten door de slijtage.
Mensen met veel bovenhands werk of bovenhandse sporten lopen wel meer risico.
Ook een slechte houding of een eerdere val op de schouder kunnen AC klachten veroorzaken.
Veel patiënten weten niet hoe ze aan een pijnlijk AC gewricht komen.
Langdurig bovenhands werken, zwaar tillen of veel achter de computer zitten kan het AC gewricht overbelasten.
Door afhangende schouders ontstaat er meer druk op het gewricht. Mensen met een te veel gebogen bovenrug hebben daardoor sneller last.
Gewichtheffers en sporters die veel bankdrukken lopen extra risico.
De hoge krachten op het kleine gewricht kunnen leiden tot botafbraak aan het uiteinde van het sleutelbeen (osteolyse). Dit komt vooral voor bij jongere sporters.
Ook beroepen met veel bovenhandse belasting, zoals schilders, stukadoors en monteurs, geven een verhoogd risico.
Een val op de schouder of op een uitgestrekte hand kan het kraakbeen in het AC gewricht beschadigen.
Bij een kneuzing of verstuiking van het AC gewricht worden niet alleen de banden opgerekt. Ook het kraakbeenschijfje in het gewricht kan scheuren of beschadigen. Vergelijkbaar met een meniscusscheur in de knie.
Het probleem: beschadigd kraakbeen herstelt niet. Een scheur of deuk in het kraakbeen blijft bestaan. Daardoor ontstaat op die plek meer wrijving tussen het sleutelbeen en het schouderdak. Het gewricht slijt sneller dan normaal.
Dat verklaart waarom klachten soms pas jaren na het oorspronkelijke letsel ontstaan. Onderzoek toont dat bij 42% van de patiënten met een graad II verstuiking later artroseklachten ontstaan.
Bij een ernstige ontwrichting (graad III en hoger) zijn de banden gescheurd en steekt het sleutelbeen omhoog. Dit noemen we een AC luxatie. Het risico op latere artrose is dan nog groter, omdat het gewricht niet meer stabiel is. Een instabiel gewricht slijt sneller.
Vooral wielrenners, mountainbikers en judoka’s lopen risico op een AC luxatie.
Bij sommige mensen slijt het kraakbeen sneller dan bij anderen.
Dat is deels erfelijk bepaald. AC artrose komt in bepaalde families vaker voor.
Uw genen bepalen mede de kwaliteit van het kraakbeen, hoe snel het slijt en hoe goed het herstelt. Als meerdere familieleden artrose hebben, is de kans groter dat u het ook krijgt.
De diagnose AC artrose is meestal gemakkelijk te stellen.
Patiënten klagen over een pijnlijke plek boven op de schouder. Toch worden AC gewricht klachten regelmatig over het hoofd gezien.
De symptomen lijken op een peesontsteking, slijmbeursontsteking of soms een beginnende frozen shoulder.
Met alleen een lichamelijk onderzoek is het onderscheid niet altijd te maken.
Daarom onderzoeken we bij Orthozorg elke patiënt met schouderklachten met echografie én röntgen.
Soms is een proefinjectie in het AC gewricht nodig om de diagnose met zekerheid te stellen.
Met echo kunnen we de weke delen van het AC gewricht goed in beeld brengen.
We beoordelen het gewrichtskapsel, de gewrichtsbanden en de bovenkant van het gewricht waar vaak botwoekeringen ontstaan. Ook kunnen we zien of er sprake is van vocht of een ontsteking in het gewricht.
Maar de echo vertelt meer dan alleen het AC gewricht. Tijdens hetzelfde onderzoek bekijken we ook de structuren eronder: de schouderpezen en de slijmbeurs.
We kunnen ook beide schouders vergelijken. Is het AC gewricht aan de pijnlijke kant duidelijk dikker of meer ontstoken dan aan de andere kant? Dan is dat een sterke aanwijzing.
Regelmatig zien we een gemengd beeld: AC gewricht klachten in combinatie met een slijmbeurs- of peesontsteking. De echo helpt ons om te onderscheiden wat er allemaal speelt.
Een röntgenfoto is bij AC gewricht klachten vaak het meest informatieve onderzoek voor de botstructuur.
We zien de gewrichtsspleet (versmald bij artrose), botwoekeringen aan de boven- én onderkant van het gewricht, en eventuele kalkafzettingen.
Ook een luxatie of oude fractuur is direct te herkennen.
Bij AC artrose groeien botwoekeringen vaak naar beneden, richting de ruimte waar de schouderpezen en slijmbeurs doorheen moeten glijden.
Op een röntgenfoto zien we of die botwoekeringen de ruimte voor de schouderpezen (rotator cuff) verkleinen. Dat is op een echo niet te beoordelen.
Dit is essentieel voor het behandelplan. Is er alleen artrose boven in het gewricht? Dan volstaat vaak een injectie.
Geven botwoekeringen aan de onderkant ook druk op de pezen? Dan speelt er meer en moet de behandeling daarop worden aangepast.
Weke delen zijn op een röntgenfoto niet zichtbaar. Het gewrichtskapsel, ontstekingsvocht en de schouderpezen zijn niet te beoordelen. Daarvoor is een echo nodig.
En artrose op een foto betekent niet automatisch klachten. Veel mensen boven de 40 hebben slijtage op de röntgenfoto zonder er ooit last van te hebben.
Bij AC gewricht klachten is een MRI zelden het eerste onderzoek.
Echo en röntgen geven bij de meeste patiënten voldoende informatie.
Een MRI kan wel aanvullend zijn wanneer:
Er twijfel blijft over de oorzaak van de klachten ondanks echo en röntgen. We een peesscheur vermoeden die mogelijk geopereerd moet worden.
Er sprake is van botoedeem in het sleutelbeen of het schouderdak — een teken van actieve ontsteking dat alleen op MRI zichtbaar is.
Op een MRI wordt vrijwel altijd artrose in het AC gewricht gerapporteerd. Bij 75% van alle mensen boven de 40 — en bij 100% boven de 70 — toont de MRI tekenen van slijtage. Het risico is dat dit als de oorzaak van uw pijn wordt gezien, terwijl het een toevalsbevinding is.
Onderzoekers adviseren daarom om MRI-bevindingen van AC artrose te beschrijven als “leeftijdsgebonden veranderingen” en de diagnose niet alleen op beeldvorming te baseren.
Dit is de meest betrouwbare test bij twijfel.
We injecteren een kleine hoeveelheid verdovingsvloeistof (lidocaïne) echogeleid in het AC gewricht. Verdwijnt de pijn binnen enkele minuten? Dan weten we vrijwel zeker dat uw klachten uit het AC gewricht komen.
Blijft de pijn na de injectie bestaan? Dan ligt de oorzaak ergens anders — meestal in de rotator cuffpezen of de slijmbeurs. Ook dat is waardevolle informatie, want dan hoeven we het AC gewricht niet te behandelen.
Bij een gemengd beeld — AC gewricht klachten in combinatie met pees- of slijmbeursklachten — kunnen we ook een proefinjectie in de slijmbeurs geven. Zo ontrafelen we stap voor stap waar de pijn vandaan komt.
AC artrose is niet te genezen. Maar de pijnklachten zijn meestal goed te behandelen, vaak zonder operatie.
Bij Orthozorg behandelen we AC artrose stapsgewijs:
Bij veel patiënten zijn de klachten wisselend en nemen ze na verloop van tijd af. Niet iedereen heeft een injectie of operatie nodig.
Wat kunt u zelf doen?
Bij AC artrose kunt u zelf veel doen om de klachten te verminderen.
Soms is dat voldoende en is een injectie niet nodig.
Het AC gewricht wordt het zwaarst belast bij bovenhandse bewegingen en bij handelingen dwars over het lichaam. Door deze bewegingen te vermijden, geeft u het gewricht rust. Het kan enkele weken duren voordat u hiervan effect merkt.
Als de schouderbladen te ver voorover hangen, komt er meer druk op het AC gewricht. Let op een rechte houding met de schouders naar achteren, vooral bij langdurig zitten of staan. Een fysiotherapeut kan u hierbij helpen.
Begin met paracetamol. Vaak is de maximaal veilige dosis (3 keer per dag 1000 mg) nodig om voldoende effect te hebben.
Helpt paracetamol onvoldoende? Dan kan uw huisarts een ontstekingsremmer voorschrijven, zoals naproxen of ibuprofen. Deze medicijnen (NSAID’s) remmen de ontsteking in het gewricht, maar hebben bijwerkingen. Gebruik ze altijd in overleg met uw huisarts.
Bij veel schouderaandoeningen is fysiotherapie een belangrijke behandeling. Bij AC artrose is het effect helaas beperkter.
Oefeningen kunnen het kraakbeen niet herstellen en de botwoekeringen niet verwijderen.
Waar een fysiotherapeut wél bij kan helpen: houding verbeteren, de schouderspieren trainen om de belasting op het AC gewricht te verminderen, en advies over welke bewegingen u beter kunt vermijden.
Bij AC artrose is een cortisone-injectie de meest gebruikte en best onderzochte behandeling.
Cortisone geneest geen artrose. Het remt de ontsteking (artritis) die de pijn veroorzaakt.
De meeste patiënten ervaren binnen enkele dagen duidelijk minder pijn.
Sommige patiënten zijn na één injectie jarenlang klachtenvrij.
Bij anderen komen de klachten terug en kan de injectie na een paar maanden herhaald worden.
Het AC gewricht is een van de lastigste gewrichten om blind te injecteren. In onderzoek blijkt dat een blinde injectie het AC gewricht in slechts 40 tot 60% van de gevallen raakt. Zelfs bij ervaren artsen.
Dat betekent dat bij bijna de helft van de blinde injecties het medicijn naast het gewricht terechtkomt.
De patiënt merkt dan weinig effect en concludeert onterecht dat cortisone niet werkt.
Met echogeleiding volgen we de naald in real-time op het beeldscherm. De nauwkeurigheid stijgt naar vrijwel 100%.
Bij Orthozorg injecteren we het AC gewricht daarom altijd onder echogeleiding.
Dat verschilt sterk per patiënt. In onderzoek varieerde de duur van enkele weken tot maanden. Bij ongeveer de helft van de patiënten werkt de injectie minstens een jaar goed.
Een 5-jaarstudie toonde aan dat het effect rond 12 maanden op zijn sterkst was en daarna geleidelijk afnam, maar zelfs na 5 jaar nog beter was dan voor de injectie.
Sommige patiënten zijn na één injectie definitief klachtenvrij. Bij anderen komen de klachten na enkele maanden terug. De injectie kan herhaald worden, maar we zijn voorzichtig: te veel cortisone kan het kraakbeen verder aantasten. Maximaal 2 tot 3 injecties per jaar.
Lees alles over cortisone injecties.
Dan weten we zeker dat het AC gewricht de bron van uw klachten is. Blijft de pijn? Dan ligt de oorzaak ergens anders en hoeven we het AC gewricht niet te behandelen.
Een operatie is pas een optie als rust, injecties en andere behandelingen onvoldoende helpen.
De meest uitgevoerde operatie is de zogenaamde laterale clavicula resectie.
Bij deze operatie wordt een klein stukje van het uiteinde van het sleutelbeen verwijderd.
Na een laterale clavicula resectie maken het sleutelbeen en het schouderdak geen contact meer. Hierdoor verdwijnen de wrijving en pijnklachten.
Het is een succesvolle operatie: circa 90% van de patiënten is na 3 maanden klachtenvrij.
Goed om te weten: Een geopereerde schouder wordt nooit meer helemaal dezelfde als voorheen. Met name bij bovenhandse sporten, krachttraining en zwaar werk kunnen lichte beperkingen blijven.
De chirurg verwijdert ongeveer 0,6 tot 1 centimeter van het uiteinde van het sleutelbeen. Daardoor ontstaat een kleine ruimte tussen het sleutelbeen en het schouderdak. De botten raken elkaar niet meer aan.
De operatie wordt meestal uitgevoerd via een kijkoperatie (arthroscopie). Het voordeel: de chirurg kan tijdens dezelfde ingreep de ruimte onder het schouderdak beoordelen. Als daar botwoekeringen druk geven op de schouderpezen, kunnen die in dezelfde operatie worden verwijderd.
De meeste patiënten kunnen de schouder na enkele weken weer licht gebruiken. Volledig herstel duurt gemiddeld 3 maanden.
Hoewel de laterale clavicula resectie een succesvolle operatie is, zijn er risico’s. De meest voorkomende complicatie is aanhoudende pijn of gevoeligheid op de plek van de operatie. Bij ongeveer 3% van de patiënten ontstaat botnieuwvorming (heterotope ossificatie) op de plek waar het bot is verwijderd. Een deel van deze patiënten heeft een heroperatie nodig.
Andere mogelijke complicaties zijn stijfheid van de schouder, instabiliteit van het resterende gewricht (als er te veel bot is verwijderd), of een wondinfectie. De kans op complicaties is kleiner bij een kijkoperatie dan bij een open operatie.
Meer weten over de operatie, het herstel en de risico’s? Lees verder op de pagina laterale clavicula resectie.
Dat is een lastige vraag, want er is niet één eenvoudig antwoord.
Het hangt af van uw pijn, de ernst van de slijtage, sport, uw dagelijkse werkzaamheden en belasting.
Voor sommige patiënten is uw schouder rust geven en medicatie de beste keuze. Anderen hebben baat bij een cortisone-injectie. En voor een enkeling is een operatie echt een uitkomst.
AC klachten kunnen lastig te behandelen zijn. Wat bij de ene patiënt werkt, hoeft bij de andere niet aan te slaan.
Bij Orthozorg weten we dit uit ervaring. Sinds 2012 behandelen we dagelijks patiënten met AC klachten.
Eerst zien, dan behandelen is ons motto.
Daarom begint elk consult met een echo en een goed onderzoek. Pas als we weten wat er speelt, bepalen we samen met u de beste behandeling.
Genoeg van de pijn boven op uw schouder?
Maak een afspraak bij Orthozorg en laten we kijken wat we voor u kunnen doen.
Vergoed vanuit de basisverzekering. Geen eigen bijdrage, wel eigen risico.
Afspraak maken?
Mogelijk, maar de wetenschappelijke onderbouwing is beperkt. We zijn daar eerlijk over.
Hyaluronzuur is een lichaamseigen stof die voorkomt in gewrichtsvloeistof. Het werkt als smeermiddel en schokdemper.
Bij artrose neemt de kwaliteit van de gewrichtsvloeistof af. Een injectie vult dat tekort aan.
Bij grotere gewrichten zoals de knie is hyaluronzuur uitgebreid onderzocht, met wisselende resultaten.
Voor het AC gewricht ontbreken goede studies vrijwel volledig. De meest recente richtlijnen concluderen dat er onvoldoende bewijs is voor hyaluronzuur bij AC artrose.
In onze praktijk zien we wisselende resultaten. Bij sommige patiënten helpt het, bij anderen merken ze er weinig van.
We overwegen het als cortisone onvoldoende helpt of als u liever geen cortisone wilt.
Er is onvoldoende bewijs. Wij bieden deze behandeling niet standaard aan bij het AC gewricht.
PRP en ACP zijn injecties met uw eigen bloedplaatjes. Bij peesontstekingen werken bloedplaatjes-injecties goed.
Bij artrose in kleine gewrichten zoals het AC gewricht ontbreekt dat bewijs. Er zijn simpelweg te weinig goede studies gedaan.
Wij vinden het niet eerlijk om een behandeling aan te bieden waarvan we niet kunnen aantonen dat die werkt.
Heeft u hier vragen over? Bespreek het gerust tijdens uw consult.
Bij AC artrose helpen oefeningen helaas minder dan bij andere schouderaandoeningen.
Oefeningen kunnen het kraakbeen niet herstellen en de botwoekeringen niet verwijderen.
Wat wél helpt: de schouderspieren trainen zodat de schouder stabieler wordt en er minder belasting op het AC gewricht komt.
Denk aan oefeningen voor de rotator cuff en de schouderbladspieren. Een fysiotherapeut kan u hierbij begeleiden.
Vermijd oefeningen die het AC gewricht belasten: bankdrukken, push-ups, dips en zwaar bovenhands tillen.
Deze oefeningen duwen het sleutelbeen tegen het schouderdak en verergeren de klachten.
Tape kan tijdelijk verlichting geven, maar lost het probleem niet op.
Kinesiotape kan de schouder ondersteunen en de druk op het AC gewricht iets verminderen.
Sommige patiënten ervaren hierdoor minder pijn bij dagelijkse activiteiten.
Tapen is geen behandeling voor AC artrose. Het kan wel helpen als tijdelijke ondersteuning, bijvoorbeeld tijdens het sporten of bij fysiek werk.
Een fysiotherapeut kan de tape op de juiste manier aanbrengen.
De ervaringen met behandeling van AC artrose lopen sterk uiteen.
Dat komt omdat het effect afhangt van de ernst van de slijtage, de mate van ontsteking en uw dagelijkse belasting.
Wat we in onze praktijk zien: veel patiënten ervaren na een cortisone-injectie snel minder pijn. Bij sommigen is dat effect blijvend, bij anderen tijdelijk.
Patiënten die hun belasting aanpassen en bovenhands werk vermijden, houden het langst profijt van een injectie.
Patiënten die uiteindelijk een operatie ondergaan zijn in circa 90% van de gevallen tevreden.
Maar het herstel duurt enkele maanden en de schouder wordt niet meer helemaal zoals voorheen.
Een overbelast AC gewricht kan herstellen, maar dat hangt af van de oorzaak.
Is er sprake van een irritatie of ontsteking door tijdelijke overbelasting?
Dan herstelt het gewricht meestal binnen enkele weken, mits u de belasting vermindert.
Is er sprake van artrose (kraakbeenslijtage)? Dan is de slijtage niet te herstellen.
Maar de pijnklachten nemen bij veel patiënten na verloop van tijd af. Het gewricht past zich aan en de ontsteking kan verdwijnen.
Dat hangt af van de oorzaak en de behandeling.
Een acute ontsteking is vaak binnen enkele weken te behandelen met een cortisone-injectie.
Bij artrose zijn de klachten wisselend en kunnen ze maanden aanhouden. Veel patiënten hebben periodes met pijn, afgewisseld met rustige periodes.
Na een cortisone-injectie merkt u meestal binnen 2 tot 3 dagen verbetering. Na een operatie duurt volledig herstel gemiddeld 3 maanden.
Een uitstekend sleutelbeen boven op de schouder kan twee oorzaken hebben.
Bij AC artrose ontstaan botwoekeringen (osteofyten) die het gewricht dikker maken.
Het sleutelbeen lijkt dan uit te steken. Dit ontwikkelt zich geleidelijk en is niet altijd pijnlijk.
Bij een AC luxatie is het sleutelbeen verschoven na een val of klap op de schouder.
Het sleutelbeen steekt duidelijk omhoog en u kunt het als een pianotoets indrukken.
Twijfelt u? Laat het beoordelen. Op een röntgenfoto is het verschil direct te zien.
Volledig voorkomen is niet mogelijk, maar u kunt het risico verkleinen.
Let op uw houding: schouders naar achteren in plaats van voorover. Vermijd langdurig bovenhands werk zonder pauzes. Beperk zware drukoefeningen zoals bankdrukken als u al klachten heeft.
Bij een eerdere val op de schouder is het verstandig om de schouder goed te laten herstellen. Een slecht genezen verstuiking vergroot het risico op latere artrose.
Onderzoek en behandeling bij Orthozorg worden vergoed vanuit de basisverzekering.
U heeft een verwijzing orthopedie nodig van uw huisarts. Er is geen eigen bijdrage, wel is het eigen risico van toepassing.
Lees meer over tarieven en vergoedingen.