Versleten schouder | slijtage schouder | omarthrose | glenohumerale artrose
Dan is de kans groot dat u last heeft van schouder artrose.
Gaan de klachten niet weg? Maak een afspraak bij Orthozorg.
Bij 1 op de 6 patiënten met schouderklachten is artrose de oorzaak.
Een versleten schouder, omarthrose, glenohumerale artrose: verschillende namen voor hetzelfde.
Het kraakbeen van de schouderkop en schouderkom slijt, waardoor de botten niet meer soepel over elkaar glijden.
De klachten zijn wisselend
De een heeft nauwelijks last, de ander veel — vooral als de slijtage ook een ontsteking veroorzaakt.
Bij beginnende klachten helpen rust, paracetamol en fysiotherapie.
Heeft u dat geprobeerd maar houden de klachten aan?
Dan is het verstandig uw schouder te laten onderzoeken. Hoewel slijtage niet te genezen is, zijn de pijnklachten wél goed te behandelen.
Meestal met een cortisone-injectie, soms met hyaluronzuur of ACP/PRP. Slechts een kleine groep patiënten heeft uiteindelijk een schouderprothese nodig.
Dat is het motto van Orthozorg, een polikliniek voor orthopedie. U wordt altijd gelijktijdig onderzocht door een orthopeed én echografist.
Met een röntgenfoto brengen we de mate van artrose in beeld. Met echografie zien we de ontsteking en de weke delen rondom het gewricht.
Kunnen we u direct behandelen, dan doen we dat tijdens het eerste consult.
Op deze pagina leggen we u uit wat artrose van de schouder is, hoe we de juiste diagnose stellen en welke behandelingen of operaties mogelijk zijn.
Maak een afspraak bij Orthozorg
Binnen één week onderzocht op een van onze 10 locaties.
Op verwijzing van uw huisarts. Vergoed vanuit de basisverzekering. Geen eigen bijdrage, wel eigen risico.
Artrose van de schouder (omarthrose of glenohumerale artrose) is slijtage van het kraakbeen van de schouderkop en schouderkom. Het kraakbeen wordt dunner en ruwer, waardoor de botten meer wrijving ondervinden bij het bewegen. Bij ernstige artrose is het kraakbeen zo goed als verdwenen en schuurt de schouderkop direct tegen de schouderkom.
“Eerst zien, dan behandelen.” Dat is het motto van Orthozorg.
Orthozorg is een orthopedische polikliniek met 10 vestigingen in Nederland. Sinds 2012 behandelen we jaarlijks 5.000 patiënten met schouder-, elleboog-, knie- en voetklachten.
Wat ons onderscheidt: u wordt altijd onderzocht door een orthopeed én een echografist, tijdens hetzelfde consult. Geen doorverwijzing, geen wachten op een apart onderzoek. We stellen de diagnose en behandelen vaak op dezelfde dag.
Dat kunnen we omdat we de beeldvorming zoveel mogelijk in eigen hand hebben. Op de echo, de röntgenfoto of de MRI.
Orthozorg heette vroeger Echozorg. Opgericht door echografist Robert de Zoete, begonnen met één echo op de Hoornse Geldelozeweg.
Inmiddels hebben we alle orthopedische beeldvorming in huis, inclusief een eigen mobiele MRI-, röntgen- en echobus.
De naam veranderde. Ons hart voor echografie niet. We zeggen het nog steeds dagelijks tegen onze patiënten: Eerst Een Echo.
Deze pagina is geschreven door Pieter Schillemans (orthopedisch chirurg NP) & Robert de Zoete (echografist) en eind redactie: Ans Derks (psychiater). Laatste update: maart 2026.
In een gezonde schouder zorgt het kraakbeen van de schouderkop en schouderkom ervoor dat de botten soepel over elkaar kunnen glijden.
Bij artrose slijt dit kraakbeen. Het wordt dunner, ruwer en onregelmatiger, waardoor meer wrijving ontstaat bij het bewegen van de arm.
Bij ernstige artrose is het kraakbeen zo goed als verdwenen en schuren de botten direct tegen elkaar aan.
Het lichaam reageert met botwoekeringen (osteofyten) aan de randen van het gewricht.
Maar de slijtage zelf veroorzaakt niet altijd pijn. De meeste klachten ontstaan door de ontsteking die de artrose uitlokt.
We noemen dat artritis. De schouder voelt dan warm en gezwollen aan en dat is het moment waarop de pijn echt toeneemt.
Dit verklaart het wisselende verloop
Iemand met ernstige slijtage op de röntgenfoto kan weinig pijn hebben. Een ander heeft veel pijn bij milde slijtage, omdat het gewricht ontstoken is.
Bij de meeste patiënten is er geen directe oorzaak voor artrose van de schouder. Leeftijd is veruit de belangrijkste factor.
Het kraakbeen wordt zachter naarmate u ouder wordt, waardoor het gemakkelijker slijt. Artrose van de schouder komt het meest voor bij mensen boven de 60 jaar, treft vrouwen vaker dan mannen en is vaak een familiekwaal. Veel patiënten geven aan dat hun klachten spontaan zijn ontstaan.
Slechts bij een deel van de patiënten is een specifieke oorzaak aan te wijzen:
Langdurige, zware belasting van de arm verhoogt het risico op slijtage. Denk aan beroepen waarbij u veel met de arm boven het hoofd werkt, of aan topsporters zoals dansers en werpatleten. Ook overgewicht belast het schoudergewricht extra.
Bij een lang bestaande scheur in een of meer schouderpezen staat de schouderkop niet meer perfect in de kom. Hierdoor slijt het kraakbeen sneller — soms al jaren voordat u er last van heeft. We noemen dit cuff-artropathie. Bij deze vorm van artrose is een omgekeerde schouderprothese de beste oplossing, omdat de deltaspier de functie van de gescheurde pezen overneemt.
Een schouder die herhaaldelijk uit de kom gaat, herstelt nooit volledig. De gewrichtsoppervlakken sluiten daarna minder goed op elkaar aan, waardoor het kraakbeen ongelijk belast wordt. Bijna 1 op de 5 patiënten met een voorgeschiedenis van schouderluxaties ontwikkelt uiteindelijk artrose.
Een breuk van de schouderkop of schouderkom kan het kraakbeen direct beschadigen. Door de veranderde vorm slijt het gewricht daarna sneller. Een oude breuk kan zelfs jaren later artrose veroorzaken. Trauma is de belangrijkste oorzaak van schouderartrose op jonge leeftijd.
Reumatische aandoeningen zoals reumatoïde artritis, jicht en pseudojicht veroorzaken ontstekingen in het gewricht die het kraakbeen aantasten. Bij reuma bestaat de kans dat ook andere gewrichten aangedaan raken.
Een infectie van het schoudergewricht kan het kraakbeen beschadigen en artrose veroorzaken. Dit is zeldzaam, maar wel een bekende oorzaak — met name na een eerdere operatie of bij een verminderde weerstand.
Bij avasculaire necrose sterven de botcellen van de schouderkop af door een verstoorde bloedtoevoer. Dit kan komen door langdurig alcoholgebruik of bepaalde medicijnen, waaronder corticosteroïden. De schouderkop verliest zijn ronde vorm, waardoor het gewricht gaat slijten.
[toggle title=”Klachten en symptomen” id=”klachten”]De klachten bij artrose van de schouder ontstaan meestal geleidelijk. In het begin merkt u af en toe wat stijfheid of een zeurende pijn. Deze klachten komen en gaan.
Soms krijgen mensen plotseling veel pijn — bijvoorbeeld na een onverwachte beweging of een drukke dag. Bij onderzoek blijkt dan vaak dat er al langer sprake was van artrose, maar dat de klachten tot dan toe mild waren.
Naarmate de slijtage vordert, nemen bij de meeste mensen de klachten toe. Ook ’s nachts kan de pijn opspelen, wat comfortabel slapen bemoeilijkt.
De pijn zit vaak niet in de schouder zelf, maar aan de zijkant van de bovenarm. Dat verwachten veel mensen niet. Ook kan de pijn uitstralen naar de nek of het schouderblad. Bij ontsteking van het gewricht is de pijn vrijwel continu aanwezig, ook in rust.
U kunt de arm minder soepel en minder ver bewegen. Vooral het heffen en naar buiten draaien van de arm worden lastiger. Als de schouder steeds stijver wordt, merkt u dat in dagelijkse handelingen — uw haren kammen, aankleden, wassen.
De botten van de kop en kom zijn niet meer perfect glad. Bij het bewegen van de arm kan dit een krakend of klikkend geluid geven (crepitaties). Het kan geen kwaad, maar het kan wel hinderlijk zijn.
Als er naast artrose ook een gescheurde schouderpees aanwezig is, kunt u de arm soms helemaal niet meer optillen. Normale dagelijkse handelingen zoals aankleden of huishoudelijke taken worden dan steeds lastiger.
Artrose kent goede en slechte dagen. Kou, vochtig weer of vermoeidheid kunnen de klachten tijdelijk verergeren. Dat wisselende patroon is kenmerkend.
Artrose wordt vaak omschreven als ‘slijtage’. Maar wat er in uw schouder gebeurt is complexer dan dat. In een gewricht met artrose spelen vijf processen tegelijk een rol — en dat verklaart waarom de klachten zo wisselend kunnen zijn.
Orthopeden delen gewrichtsslijtage in vier stadia op basis van de Kellgren-Lawrence schaal — wereldwijd de standaard voor het beoordelen van artrose op röntgenfoto’s:
Stadium 1 (beginnende artrose) → Stadium 2 (matige artrose) → Stadium 3 (gevorderde artrose) → Stadium 4 (ernstige artrose: bot-op-bot contact)
De Kellgren-Lawrence schaal: van graad A (geen artrose) tot graad D (ernstige artrose). Hoe smaller de ruimte tussen de botten, hoe verder de artrose gevorderd is.
Belangrijk: het stadium op de röntgenfoto komt niet altijd overeen met de ernst van de pijn. Iemand met graad 2 kan meer pijn hebben dan iemand met graad 3. De vijf processen hieronder verklaren waarom.
In een gezond schoudergewricht zorgt kraakbeen voor een gladde, veerkrachtige laag tussen de botten. Bij artrose wordt dit kraakbeen dunner en verliest het veerkracht, wat de wrijving vergroot. De gewrichtsspleet vernauwt tot er bij ernstige artrose bot-op-bot contact ontstaat. Botten verdikken en vormen uitsteeksels (osteofyten) aan de randen van het gewricht. Het gewrichtskapsel verstijft en wordt dikker, wat de beweging verder beperkt. Enzymen (matrix-metalloproteinasen) breken het kraakbeen versneld af, terwijl de aanmaak stagneert — een balans die bij artrose structureel verstoord is.
Gezond gewrichtsvocht bevat veel hyaluronzuur — een natuurlijke smeerstof die tot 1000 keer zijn gewicht aan vocht vasthoudt. Het werkt als vloeistof bij langzame bewegingen (smering) en als gel bij snelle bewegingen (schokabsorptie). Bij artrose maakt het lichaam minder en kwalitatief slechter hyaluronzuur aan. De smering neemt af, beweging wordt stroever en pijnlijker. De schokdemping vermindert. Het gewricht droogt als het ware uit en verliest zijn natuurlijke veerkracht.
Afbraakproducten van het kraakbeen irriteren het slijmvlies van het gewricht (synovium). Ontstekingscellen reageren met de aanmaak van ontstekingsstoffen die extra vocht aantrekken, het gewrichtskapsel laten opzwellen en stijfheid veroorzaken. Dit is de belangrijkste bron van pijn bij artrose — niet de slijtage zelf. Kraakbeen heeft namelijk geen zenuwen. De ontsteking creëert een vicieuze cirkel: ontstekingsstoffen tasten het kraakbeen verder aan, wat meer ontsteking geeft. Meer dan de helft van de artrosepatiënten heeft tekenen van synovitis, ook in vroege stadia van de ziekte.
Door aanhoudende ontstekingsprocessen groeien abnormale bloedvaatjes (neovascularisaties) in het gewrichtskapsel. Met deze vaatjes groeien pijngevoelige zenuwvezels mee die voortdurend signalen naar de hersenen sturen — ook in rust en ’s nachts. Artrose is hierdoor niet alleen een mechanisch maar ook een neurologisch probleem. Dit verklaart waarom artrosepijn soms aanhoudt, zelfs als er weinig slijtage zichtbaar is op de röntgenfoto — en omgekeerd, waarom ernstige slijtage niet altijd ernstige pijn geeft.
Artrose wordt nog vaak gezien als een kraakbeenziekte. Maar recent onderzoek toont aan dat het hele gewricht aangedaan raakt: gewrichtskapsel, subchondraal bot, omliggende spieren en pezen. Dit maakt artrose een progressieve aandoening van het gewricht als geheel — en verklaart waarom vroege behandeling het meeste effect heeft, wanneer de meeste structuren nog intact zijn.
Op een röntgenfoto is schouderartrose goed te zien.
Orthopeden delen gewrichtsslijtage in vier stadia. Van beginnende slijtage tot bot-op-bot contact. De ernst beoordelen ze met de Kellgren-Lawrence schaal.
Maar een röntgenfoto alleen zegt niet alles.
Weke delen zijn niet zichtbaar op röntgen: ontstoken pezen, slijmbeurzen en gewrichtsontsteking blijven buiten beeld.
Daarom onderzoeken we bij Orthozorg patiënten met schouderartrose altijd ook met echografie.
Zo krijgen we een compleet beeld.
Waar de röntgenfoto de slijtage toont, laat de echo zien waarom u pijn heeft.
De echografist kan samen met de orthopeed precies zien:
Bij artrose is het kraakbeen van de schouderkop vaak dun en onregelmatig. Ook botuitsteeksels (osteofyten) zijn goed zichtbaar, zelfs in een vroeg stadium. Hoe meer botuitsteeksels, hoe ernstiger de artrose.
Een echo laat direct zien of er ontstekingsvocht in het schoudergewricht zit. Dit ontstaat door wrijving van de ruwe gewrichtsoppervlakken. Ook het gewrichtskapsel is goed te beoordelen — verdikking wijst op ontsteking. Dit helpt bij het bepalen van de juiste behandeling.
De toestand van de schouderpezen is bij schouderartrose cruciaal. Op de echo zien we direct of de pezen intact zijn of aangetast. Bij een lang bestaande scheur naast artrose — cuff-artropathie — verandert de behandelkeuze volledig. Dit bepaalt mede of een gewone of omgekeerde prothese de beste optie is.
Met echo zijn donkere plekjes (cysten) in de schouderkop goed te zien. Deze met vocht gevulde holtes ontstaan door verhoogde druk bij artrose.
Een röntgenfoto is de standaard voor het vaststellen van artrose. We zien direct de mate van slijtage, het stadium en de veranderingen in het gewricht.
Anders dan veel mensen denken, toont een röntgenfoto geen kraakbeen direct. Kraakbeen is niet zichtbaar op röntgen. Maar we kunnen de kraakbeenlaag wél indirect beoordelen — door de ruimte tussen de schouderkop en schouderkom te meten. Hoe smaller die ruimte, hoe meer kraakbeen er verloren is gegaan.
Versmalde gewrichtsspleet
In een gezonde schouder zit er een duidelijke ruimte tussen de schouderkop en schouderkom. Bij artrose wordt deze ruimte steeds smaller. Bij ernstige artrose is de gewrichtsspleet vrijwel verdwenen — bot-op-bot contact.
Botuitsteeksels (osteofyten)
Het lichaam reageert op de verhoogde druk door extra bot aan te maken aan de randen van het gewricht. Deze osteofyten bieden extra stabiliteit, maar veroorzaken stijfheid en pijn bij bewegen. Meer en grotere osteofyten wijzen op verder gevorderde artrose.
Botverdichting (sclerose)
Als het kraakbeen dunner wordt, vangt het bot meer belasting op. Het lichaam versterkt dit bot — sclerose. Op de röntgenfoto zichtbaar als heldere, witte zones onder het gewrichtsoppervlak.
Cysten
Kleine, donkere vlekjes in het bot zijn cysten: met vloeistof gevulde holtes die ontstaan door de verhoogde druk en wrijving bij artrose.
Standsverandering
Bij ernstige artrose kan de schouderkop achterwaarts verschuiven in de kom — posterieure subluxatie. Dit is een belangrijk gegeven bij de keuze voor het type prothese.
Weke delen zijn niet zichtbaar op röntgen: pezen, slijmbeurzen en de ontsteking in het gewricht. Daarvoor gebruiken we echografie.
Op basis van de röntgenfoto bepalen we het stadium van de artrose. Dit doen we met de Kellgren-Lawrence schaal — van graad 1 (beginnende slijtage) tot graad 4 (bot-op-bot contact). Het stadium bepaalt mede welke behandeling zinvol is.
Orthopeden vragen bij schouderartrose zelden een MRI aan. De röntgenfoto en echo geven samen meestal voldoende informatie voor de diagnose en de behandelkeuze.
Toch kan een MRI in specifieke situaties waardevol zijn:
Als we op echo een beschadiging van de rotator cuff vermoeden maar geen volledig beeld krijgen, kan een MRI uitsluitsel geven. De toestand van de pezen is cruciaal bij de keuze tussen een gewone prothese en een omgekeerde prothese.
Soms zien we op een MRI vochtophoping in het beenmerg onder het beschadigde kraakbeen. Dit is niet zichtbaar op een röntgenfoto. Het kan verklaren waarom iemand meer pijn heeft dan de slijtage op de röntgenfoto zou doen vermoeden.
Soms geven röntgen en echo geen volledig beeld — bijvoorbeeld bij jongere patiënten of bij een ongewoon klachtenpatroon. Een MRI geeft dan aanvullende informatie over kraakbeen, labrum, pezen en banden.
Bij patiënten die in aanmerking komen voor een prothese vragen we soms een MRI aan als aanvulling op de röntgenfoto. Zo beoordelen we de botstructuur en peestoestand nauwkeurig voor de operatie.
Schouderartrose kan soms lastig te onderscheiden zijn van andere schouderaandoeningen.
Daarbij komt dat pijn en slijtage op een röntgenfoto of echo niet altijd gelijk opgaan.
Patiënten kunnen veel last hebben van pijn en stijfheid zonder dat er afwijkingen zichtbaar zijn op de röntgenfoto. Vooral bij beginnende artrose is dit het geval. Anderzijds betekenen afwijkingen op röntgenfoto of echo niet automatisch klachten.
Om zeker te weten dat de pijn uit het schoudergewricht komt, spuiten we een kleine hoeveelheid lidocaïne, een verdovingsmiddel, in het gewricht.
Nemen de klachten binnen enkele minuten af? Dan is het aannemelijk dat de pijn uit het schoudergewricht komt en is artrose de meest waarschijnlijke oorzaak.
Bij Orthozorg voeren we de proefinjectie altijd echogeleid uit. Zo zien we precies waar de naald zich bevindt en komt het middel exact in het gewricht terecht.
Een blinde injectie, zonder echogeleiding, mist bij de schouder in een kwart tot de helft van de gevallen het gewricht. Dat maakt de uitkomst onbetrouwbaar.
Bron: Vassalou et al. Ultrasound-Guided Glenohumeral Joint Injection. Mediterranean Journal of Rheumatology, 2025 | Gross et al. Glenohumeral Joint Injections: A Review. Sports Health, 2013.
Schouderartrose met veel pijn?
Maak een afspraak met Orthozorg. U wordt gelijktijdig onderzocht door een orthopeed én echografist.
Binnen één week weet u wat er speelt — en wat helpt.
[CTA knoppen]
De pijn bij schouderartrose is goed te behandelen. De meeste patiënten hebben geen operatie nodig.
Begin met rust, belasting aanpassen en pijnstillers. Fysiotherapie heeft beperkt effect op de slijtage zelf, maar wél op spierkracht en stabiliteit rond uw gewricht.
Houden de klachten aan, dan zijn er gerichte injectiebehandelingen.
Helpen injecties onvoldoende, dan kan een zenuwblokkade de pijn langdurig dempen. Bij een kleine groep patiënten is uiteindelijk een schouderprothese de volgende stap.
Het slijtageproces van het kraakbeen kunnen we niet terugdraaien. Maar de pijnklachten verbeteren vaak door de belasting van de schouder te verminderen.
Als u de schouder minder ver beweegt, bewegen de versleten kraakbeendelen minder langs elkaar en is er minder irritatie.
Begin met paracetamol in de maximale dosering. Veilig, niet verslavend. Niet gebruiken bij leverafwijkingen of alcoholgebruik.
Werkt paracetamol onvoldoende? Dan kunt u, in overleg met uw arts, tijdelijk een NSAID toevoegen zoals diclofenac of ibuprofen. Deze zijn effectiever bij ontsteking, maar hebben meer bijwerkingen en zijn niet geschikt voor langdurig gebruik.
Bij lichte tot matige artrose kan fysiotherapie goed helpen. Vooral gericht op spierkracht en stabiliteit rond het schoudergewricht.
Belangrijk: de oefeningen mogen geen pijn doen. Pijn tijdens oefeningen is een signaal dat de belasting te hoog is. Uw fysiotherapeut kan u adviseren hoe u de schouder het beste kunt belasten zonder de klachten te verergeren.
Dat hangt af van hoe lang u al klachten heeft en hoe ernstig ze zijn.
Begin met rust, belasting aanpassen en paracetamol. Vermijd zware belasting en bovenhands werk. Fysiotherapie kan helpen bij spierkracht en stabiliteit. Sommige mensen verbeteren in deze fase al aanzienlijk.
Bespreek het met uw huisarts. Een echogeleide cortisone-injectie in het schoudergewricht is dan vaak de volgende stap — zeker als het gewricht ook ontstoken is. De meeste patiënten hebben binnen enkele dagen duidelijk minder pijn.
Dan zijn er andere behandelingen mogelijk — hyaluronzuur, PRP of een zenuwblokkade. Vraag een verwijzing naar de orthopeed voor verder onderzoek en een persoonlijk behandelplan.
Injecties werken het beste bij milde tot matige artrose – stadium 1 tot 3. Bij ernstige artrose (stadium 4) is het effect beperkt.
Een cortisone injectie is meestal de eerste keuze. Cortisone is een krachtige ontstekingsremmer. Cortisone geneest de artrose niet. Het remt de ontsteking die de pijn veroorzaakt.
De meeste patiënten ervaren enkele maanden verlichting. Sommigen zijn na één injectie klachtenvrij, anderen hebben af en toe een herhalingsinjectie nodig.
Werkt cortisone onvoldoende of te kort? Dan is een behandeling met hyaluronzuur of ACP/PRP de volgende stap.
Bij artrose raakt het gewrichtskapsel ontstoken. Het slijmvlies zwelt op, maakt extra vocht aan en houdt de pijn in stand. Cortisone doorbreekt die cyclus.
Dat verschilt sterk per patiënt, van enkele weken tot zes maanden. Sommige patiënten zijn na één injectie definitief klachtenvrij. Bij anderen komen de klachten na enkele maanden terug. De injectie kan herhaald worden, maar maximaal 2 tot 3 keer per jaar. Te veel cortisone kan het kraakbeen verder aantasten.
De meeste mensen verdragen de injectie goed. Mogelijke bijwerkingen in de eerste week: hartkloppingen, een warm gevoel in het gezicht, tijdelijke verhoging van de bloedsuikers bij diabetespatiënten. Een infectie is zeldzaam, minder dan 1 op de 3.000 injecties.
Hyaluronzuur is een natuurlijk bestanddeel van gezond gewrichtsvocht. Bij artrose neemt de kwaliteit af, waardoor smering en schokdemping verslechteren. Een injectie vult dit tekort aan.
Anders dan cortisone remt hyaluronzuur geen ontsteking. Het herstelt de mechanische functie van het gewricht.
Het effect bouwt op over 1 tot 3 weken en houdt 3 tot 6 maanden aan. Bij een premium product tot 9 maanden. Ongeveer 55 tot 60% van de patiënten met milde tot matige schouderartrose ervaart duidelijke verbetering.
Hyaluronzuur is geschikt bij stadium 1 tot 3, zonder actieve ontsteking. Is er wel ontsteking, dan starten we eerst met cortisone.
Na 3 tot 4 weken kan hyaluronzuur volgen. Bij artrose met ernstige peesschade (cuff-artropathie) is het effect beperkt.
Zeker een optie als u een operatie nog niet ziet zitten.
Lees alles over hyaluronzuur bij Orthozorg, producten, kosten en vergoedingen.
Bron: McKee et al. Medical Devices, 2019 | Familiari et al. Journal of Orthopaedic Research, 2023.
[/toggle]
ACP/PRP is een behandeling met uw eigen bloedplasma.
Het plasma bevat groeifactoren die vier dingen tegelijk doen: de ontsteking remmen, de aanmaak van gewrichtsvloeistof stimuleren, het resterende kraakbeen beschermen en pijngevoeligheid verminderen.
Het effect bouwt zich op over 2 tot 4 weken. Bij milde tot matige schouderartrose ervaart ongeveer 50 tot 55% van de patiënten duidelijke verbetering. De werkingsduur is gemiddeld 6 tot 12 maanden. Bij artrose met ernstige peesschade (cuff-artropathie) is het effect beperkt.
ACP/PRP is geen eerste keuze bij schouderartrose — daarvoor is cortisone of hyaluronzuur geschikter.
ACP/PRP komt in beeld als andere injecties onvoldoende of te kort helpen. En het heeft één belangrijk voordeel: herhaling is zonder bezwaar mogelijk, omdat het uw eigen lichaamsmateriaal betreft.
Lees alles over ACP/PRP bij Orthozorg, kosten en vergoedingen.
Bron: Xiong et al. Efficacy and safety of PRP injections for osteoarthritis: a systematic review and meta-analysis. Frontiers in Medicine, 2023 | Abd Elfatah et al. Effect of PRP therapy for shoulder osteoarthritis. QJM, 2023.
Als injecties in het gewricht onvoldoende helpen, kan een zenuwblokkade de pijn langdurig dempen. De behandeling richt zich niet op de slijtage, maar op de pijngeleiding zelf.
Twee zenuwen verzorgen het gevoel in de schouder: de nervus suprascapularis (70%) en de nervus axillaris (30%). Een pijnspecialist blokkeert deze zenuwen met een injectie van verdovingsvloeistof en cortisone, echogeleid. Hierdoor bereiken minder pijnprikkels de hersenen. Spierkracht en gevoel blijven intact.
De behandeling werkt bij 6 op de 10 patiënten. Het effect houdt minimaal 3 maanden aan, soms langer. De kans op complicaties is klein. Bij onvoldoende effect van een gewone blokkade kan een PRF-behandeling worden overwogen, waarbij de zenuw 4 minuten met een zwak stroompje wordt behandeld voor een langduriger effect.
Bij Orthozorg verwijzen we u voor deze behandeling gericht door naar een pijnspecialist.
[/toggle]
Een schouderprothese is het eindstation. De operatie komt in beeld als injecties en andere behandelingen onvoldoende hebben geholpen en de artrose ver gevorderd is.
De meeste patiënten die een schouderprothese krijgen zijn ouder dan 70 jaar. Pijn is veruit de belangrijkste reden. Het succespercentage ligt rond de 90%.
Welk type prothese het beste past, hangt af van de toestand van de schouderpezen. Zijn de pezen intact, dan is een gewone anatomische prothese de eerste keuze.
Zijn de pezen ernstig beschadigd, dan is een omgekeerde schouderprothese de betere optie. Omdat de deltaspier dan de functie van de pezen overneemt.
Bij Orthozorg opereert orthopedisch chirurg Maarten de Vos patiënten met schouderartrose. Met meer dan 25 jaar ervaring als schouderchirurg weet Maarten precies welke prothese bij uw situatie past. U kunt snel terecht — geen onnodige tussenstappen.
Bij een anatomische prothese worden de schouderkop en schouderkom vervangen door een metalen kop met een kunststof kom. De opbouw lijkt op uw eigen schoudergewricht.
Dit type is de eerste keuze als uw schouderpezen nog intact zijn. De pezen zijn nodig om de kop in de kom te houden. Is dat het geval, dan geeft een anatomische prothese de beste bewegingsvrijheid na herstel.
Verwacht geen 100% herstel. Het doel is een pijnvrije schouder die goed functioneert in het dagelijks leven. Alles wat meer is, is meegenomen.
Bij een omgekeerde prothese worden kop en kom verwisseld. De bol komt op het schouderblad, de kom op de bovenarm. Dit verandert het krachtenspel van de schouder fundamenteel.
De juiste keuze als de schouderpezen ernstig beschadigd zijn en niet meer functioneren. De grote deltaspier neemt dan de heffunctie over. Zonder intacte pezen werkt een gewone prothese niet.
Na 8 tot 10 jaar kan de heffunctie geleidelijk iets achteruit gaan doordat de deltaspier meer belast wordt dan normaal. De functie blijft dan nog altijd beter dan voor de operatie.
Schouderartrose en veel pijn?
Maak een afspraak met Orthozorg. U wordt gelijktijdig onderzocht door een orthopeed én echografist.
Binnen één week weet u wat er speelt — en wat helpt.
[CTA knoppen]
Zo werkt het:
Vergoed vanuit de basisverzekering. Geen eigen bijdrage, wel eigen risico.
Maak een afspraak bij Orthozorg
De pijn zit vaak niet in de schouder zelf, maar aan de zijkant van de bovenarm. Dat verwachten veel mensen niet. Kenmerkend is het wisselende verloop: goede en slechte dagen, stijfheid na rust en een krakend gevoel bij bewegen. Als het gewricht ook ontstoken raakt, is de pijn vrijwel continu aanwezig — ook ’s nachts.
Nee. Artrose is een chronische aandoening — kraakbeen herstelt zichzelf niet. Maar de pijnklachten zijn goed te behandelen en wisselen van nature. Goede periodes wisselen af met slechte. Zonder behandeling worden de klachten bij de meeste mensen geleidelijk erger.
De drie injecties werken op een heel andere manier en zijn voor verschillende situaties geschikt. Cortisone remt de ontsteking snel. Effect binnen 2 tot 3 dagen, werkingsduur 1 tot 3 maanden. Eerste keuze als het gewricht ook ontstoken is. Hyaluronzuur herstelt de smering van het gewricht. Effect na 1 tot 3 weken, werkingsduur 3 tot 6 maanden. Eerste keuze bij mechanische klachten zonder actieve ontsteking. ACP/PRP beschermt het resterende kraakbeen via lichaamseigen groeifactoren. Effect na 2 tot 4 weken, werkingsduur 6 tot 12 maanden. Logische vervolgstap als cortisone of hyaluronzuur onvoldoende helpt.
Een schouderprothese is het eindstation. De operatie komt pas in beeld als injecties en fysiotherapie onvoldoende hebben geholpen en de artrose ver gevorderd is. De meeste patiënten komen er nooit aan toe. Pijn is veruit de belangrijkste reden om te opereren, niet de slijtage op de röntgenfoto.
Een cortisone-injectie wordt vergoed vanuit de basisverzekering. Geen eigen bijdrage, wel eigen risico. Hyaluronzuur kost bij Orthozorg geen eigen bijdrage bij het standaard product. ACP/PRP kost 270 euro voor één gewricht en wordt niet vergoed.
Ja. Vraag uw huisarts om een verwijzing orthopedie naar Orthozorg. U ontvangt een ZD-nummer per e-mail. Daarna bellen wij u binnen 24 uur voor een afspraak. Binnen één week bent u gezien op een van onze 10 locaties.
Beweeg binnen de pijngrenzen. Vermijd de uiterste standen van de schouder — ver naar buiten draaien en hoog optillen doen het meeste pijn. Lig niet op de pijnlijke schouder. Begin met paracetamol. Fysiotherapie heeft beperkt effect op de slijtage zelf, maar versterkt wel de spieren rond het gewricht.
Zes weken mitella dragen, volledig functioneel na 3 tot 6 maanden. De pijn verdwijnt bij de meeste patiënten vrijwel direct na de operatie. Verwacht geen 100% herstel — het doel is een pijnvrije schouder die goed functioneert in het dagelijks leven.