Dan is de kans groot dat u last heeft van een peesontsteking schouder.
Gaan de klachten niet weg? Maak dan een afspraak bij Orthozorg.
Een peesontsteking in de schouder komt vaak voor en is lastig te behandelen.
De schouderpezen lopen door een smalle tunnel onder het schouderblad en dat maakt ze kwetsbaar.
Bij beginnende klachten kunt u het beste de schouder ontzien. Paracetamol en ontstekingsremmers nemen de ergste pijn weg. De behandeling begint gewoonlijk bij de fysiotherapeut.
Heeft u dit al geprobeerd? Maar houdt u klachten?
Dan is het verstandig om uw schouder te laten onderzoeken. Want de klachten van een peesontsteking lijken sterk op die van een:
Van buitenaf zijn deze aandoeningen lastig van elkaar te onderscheiden. De juiste behandeling begint bij de juiste diagnose.
Dat is het motto van Orthozorg, een polikliniek voor orthopedie met 10 vestigingen in Nederland. Sinds 2012 zijn we gespecialiseerd in het onderzoeken en behandelen van schouderklachten.
U wordt bij Orthozorg altijd gelijktijdig onderzocht door een orthopeed én echografist. Met echografie zien we niet alleen óf de pees ontstoken is, maar meestal ook waardoor.
Kunnen we u direct behandelen, dan doen we dat tijdens het eerste consult. U heeft snel minder pijn.
Op deze pagina leest u wat een peesontsteking is, hoe we de juiste diagnose stellen, welke behandelingen mogelijk zijn en wanneer een operatie aan de orde is.
Maak een afspraak bij Orthozorg
Binnen één week geholpen. Op verwijzing van uw huisarts.
Vergoed vanuit de basisverzekering. Geen eigen bijdrage, wel eigen risico.
“Eerst zien, dan behandelen.” Dat is het motto van Orthozorg.
Orthozorg is een orthopedische polikliniek met 10 vestigingen in Nederland. Sinds 2012 behandelen we jaarlijks 5.000 patiënten met schouder-, elleboog-, knie- en voetklachten.
Wat ons onderscheidt: u wordt altijd onderzocht door een orthopeed én een echografist, tijdens hetzelfde consult. Geen doorverwijzing, geen wachten op een apart onderzoek. We stellen de diagnose en behandelen vaak op dezelfde dag.
Dat kunnen we omdat we de beeldvorming zoveel mogelijk in eigen hand hebben. Op de echo, de röntgenfoto of de MRI. Want wij hebben de patiënt onderzocht.
Orthozorg heette vroeger Echozorg. Opgericht door echografist Robert de Zoete, begonnen met één echo op de Hoornse Geldelozeweg.
Inmiddels hebben we alle orthopedische beeldvorming in huis, inclusief een eigen mobiele MRI-, röntgen- en echobus.
De naam veranderde. Ons hart voor echografie niet. We zeggen het nog steeds dagelijks tegen onze patiënten: Eerst Een Echo.
Deze pagina is geschreven door Pieter Schillemans (orthopedisch chirurg NP) & Robert de Zoete (echografist). Medisch eindverantwoordelijke: Ans Derks (medisch directeur ia). Laatste update: maart 2026.
Een peesontsteking in de schouder is een ontsteking van één of meer pezen van de rotator cuff. De spiergroep die de schouderkop op zijn plaats houdt.
De vier pezen van de rotator cuffspieren lopen direct onder het schouderdak.
De supraspinatuspees is het meest kwetsbaar. Deze pees loopt precies door de smalste ruimte onder het schouderblad en glijdt bij elke armbeweging langs het bot erboven.
Raakt een schouderpees overbelast of beschadigd, dan zwelt hij op en neemt meer ruimte in. Hier ontstaat meer wrijving tussen de schouderpees en het bovenliggende bot, het acromion.
Het gevolg is pijn want de tussenliggende slijmbeurs raak ook meestal geïrriteerd of ontstoken.
Pijn bij het heffen van de arm is het meest kenmerkende symptoom.
Vooral bij bewegingen zijwaarts en boven schouderhoogte. De pijn zit vaak aan de buitenkant van de schouder.
De klachten beginnen meestal geleidelijk en worden langzaam erger. Soms ontstaan ze plotseling na een overbelasting of val.
Van buitenaf: bijna niets. De klachten zijn nagenoeg identiek. Dat komt omdat de slijmbeurs direct op de pezen ligt en bijna altijd meereageert.
Het verschil zit van binnen. Bij een peesontsteking is de pees zelf verdikt of beschadigd. Bij een slijmbeursontsteking is alleen het glijvliesje erboven het probleem. Vaak spelen beide tegelijk. Met echografie maken we dat onderscheid.
De pijn zit meestal aan de buitenkant van de schouder en straalt vaak uit naar de bovenarm. Soms tot aan de elleboog.
Veel patiënten verwachten de pijn op één plek. Maar bij een peesontsteking kan de pijn verrassend breed uitstralen:
De uitstraling volgt geen zenuwbaan. Dat is een belangrijk verschil met een hernia in de nek, waarbij de pijn of tintelingen tot in de vingers kunnen uitstralen. Bij een peesontsteking stopt de uitstraling meestal bij de elleboog.
Dat verschilt. Van een paar weken tot enkele maanden, afhankelijk van het type peesontsteking en de oorzaak.
Het verschil met een slijmbeursontsteking: pezen herstellen trager. Ze zijn slecht doorbloed en worden belast bij vrijwel elke armbeweging. Dat maakt het herstel hardnekkiger.
Waarom de ene patiënt wel een peesontsteking krijgt en de andere niet, hangt af van een samenspel van factoren.
Meestal begint het bij de pees zelf. Door overbelasting, inklemming of veroudering raakt het peesweefsel beschadigd. Maar er zijn ook ander factoren die een rol spelen.
Vaak speelt meer dan één oorzaak een rol bij het ontstaan van een peesontsteking in de schouder,
Te veel, te vaak of te zwaar
Dat is de kern van de meeste peesontstekingen.
Schilders, stukadoors, zwemmers, tennissers — iedereen die veel boven schouderhoogte werkt of sport. Maar ook een weekend verhuizen, de zolder opruimen of een heg knippen kan genoeg zijn.
De pees raakt geïrriteerd, zwelt op en neemt meer ruimte in onder het schouderdak. Hoe meer hij zwelt, hoe meer hij schuurt. En omgekeerd.
Dat is het verschil met een slijmbeursontsteking: bij de slijmbeurs is de irritatie vaak een reactie op iets eronder. Bij de pees ís het het probleem zelf.
Niet iedereen heeft evenveel ruimte onder het schouderdak.
Bij een haakvormig schouderdak (type III) of botuitsteeksels is de ruimte structureel kleiner.
De pezen hebben dan bij elke beweging minder speelruimte. Dat maakt ze kwetsbaarder voor irritatie, ook zonder overbelasting.
Een vernauwing is niet te voelen of te testen. Het is alleen te zien op een röntgenfoto.
De pezen lopen door een tunnel onder het schouderdak.
Deze tunnel is smal. En hij wordt smaller zodra u uw arm heft.
Bij sommige mensen is er net genoeg ruimte. Bij anderen klemmen de pezen in bij elke bovenhandse beweging. Dat veroorzaakt wrijving, irritatie en uiteindelijk ontsteking.
Inklemming heeft meerdere oorzaken:
Het verraderlijke: inklemming veroorzaakt eerst een peesontsteking. Als de pees lang genoeg schuurt, kan hij beschadigen en uiteindelijk scheuren.
Pezen slijten. Dat begint rond uw 40e, soms eerder.
De pees wordt minder elastisch, de doorbloeding neemt af, het herstelvermogen wordt kleiner. Dit is normaal. Niet iedereen krijgt er klachten van.
Maar een verouderde pees is kwetsbaarder. Een beweging die tien jaar geleden geen probleem was, kan nu een ontsteking veroorzaken.
Artsen noemen dit tendinopathie: geen acute ontsteking, maar structurele verandering van het peesweefsel.
Op de echo zien we het verschil: een acute tendinitis toont vocht en zwelling. Een tendinopathie toont een verdikte pees met veranderde structuur, soms met nieuw gevormde bloedvaatjes. De behandeling verschilt.
Door langdurige irritatie kan de pees kalkdeeltjes gaan aanmaken. Kleine kalkafzettingen geven vaak geen klachten. Maar als de kalk groeit of begint op te lossen, kan de pees en slijmbeurs erboven hevig reageren.
Dit geeft soms extreme pijn die binnen uren ontstaat. Op de echo is kalk goed zichtbaar als een heldere witte vlek.
Lees meer op onze pagina tendinitis calcarea
Een langdurig ontstoken pees kan op den duur inscheuren. Dat is de belangrijkste reden om een peesontsteking niet te lang onbehandeld te laten.
Bij chronische tendinopathie is het peesweefsel structureel verzwakt. Een val, een onverwachte beweging of gewoon doorgaan met belasten kan dan voldoende zijn om de pees (deels) te scheuren.
Het verraderlijke: de klachten van een kleine peesscheur lijken sterk op die van een peesontsteking. Pijn bij het heffen van de arm, nachtpijn, uitstraling naar de bovenarm. Van buitenaf is het onderscheid niet te maken.
Het verschil zit van binnen: bij een peesscheur is er krachtverlies.
U kunt de arm optillen, maar voelt dat de kracht ontbreekt. Dat is een alarmsignaal.
Op de echo zien we direct of de pees alleen ontstoken is, of ook gescheurd. Een zwart defect in de pees, vocht dat vanuit het gewricht in de slijmbeurs lekt — dat zijn de kenmerken van een scheur.
De diagnose peesontsteking wordt vaak gesteld op basis van klachten en lichamelijk onderzoek.
Toch is dat niet altijd voldoende. De symptomen lijken sterk op die van een:
Deze aandoeningen zijn van buitenaf nauwelijks van elkaar te onderscheiden. Zonder beeldvorming komen we er niet goed uit.
Daarom onderzoeken we bij Orthozorg elke patiënt met schouderklachten echografisch.
Met echografie zien we direct of de pees verdikt, ontstoken of beschadigd is.
Bij vermoeden van een vernauwing onder het schouderdak of bij krachtverlies maken we aanvullend een röntgenfoto.
Op een echo is een peesontsteking goed zichtbaar.
Een gezonde pees is op de echo strak, glad en wit. Bij een peesontsteking zien we veranderingen:
Dat laatste is belangrijk. Wat lijkt op een peesontsteking kan een gedeeltelijke peesscheur zijn. De klachten zijn hetzelfde, maar de behandeling verschilt. Op de echo zien we dat onderscheid direct.
Tijdens hetzelfde onderzoek beoordelen we ook de structuren eromheen:
Een peesontsteking zelf is niet zichtbaar op een röntgenfoto.
Pezen zijn weke delen en die toont een röntgenfoto niet.
Toch vragen we regelmatig röntgenfoto’s aan. Niet voor de pees, maar voor de botstructuur eromheen.
Bij een peesontsteking zonder scheur is een MRI meestal niet nodig.
Echografie is bij een ontstoken pees vaak voldoende.Dat klinkt misschien verrassend.
Maar echo en MRI kijken op een andere manier naar de schouder — en bij een peesontsteking heeft echo concrete voordelen.
Bij echo beweegt u de schouder terwijl de arts meekijkt. We zien dan of de pees schuurt of bekneld raakt onder het schouderdak. Bij een MRI ligt u stil in een buis — dat is niet te beoordelen.
Daarnaast toont echo met Power Doppler of er nieuw gevormde bloedvaatjes in de pees zitten. Dat is een belangrijk teken van actieve peesschade.
MRI kan dit niet meten. En kalkafzettingen — op echo direct zichtbaar als heldere witte vlekken — zijn op MRI vaak vaag en soms niet van de pees te onderscheiden.
Een MRI brengt wél een aantal dingen in beeld die op echo lastig of niet te beoordelen zijn:
We vragen een MRI aan als echo en lichamelijk onderzoek niet het volledige antwoord geven:
Eerst zien, dan behandelen
Het motto van Orthozorg
De juiste behandeling – begint met de juiste diagnose
Veel patiënten vragen: “Wat is de beste behandeling voor mijn peesontsteking?”
Dat hangt af van de ernst, de duur, uw leeftijd en de onderliggende oorzaak.
Bij beginnende klachten helpen rust, pijnstillers en fysiotherapie vaak al voldoende.
Houden de klachten aan? Dan is een echogeleide cortisone-injectie een effectieve behandeling. De meeste patiënten hebben binnen enkele dagen minder pijn.
Bij een chronische peesontsteking met peesschade (tendinopathie) wordt het lastiger.
Een cortisone-injectie kan tijdelijk helpen, maar heeft geen helend effect op de pees.
Dan kan een behandeling met ACP (bloedplaatjes) de volgende stap zijn. Voor een enkeling is uiteindelijk een operatie de oplossing.
Een milde peesontsteking kan vanzelf herstellen. Maar dan moet u de schouder wel de kans geven.
Dat hangt af van hoe lang u al klachten heeft en hoe ernstig ze zijn.
Begin met rust, paracetamol of een ontstekingsremmer. Veel mensen herstellen vanzelf.
Bespreek het met uw huisarts. Soms volstaat een injectie of verdere begeleiding in de eerste lijn. Soms is beeldvorming zinvol — een röntgenfoto of echo van de schouder.
Dan is er waarschijnlijk meer aan de hand. Een röntgenfoto of echo maakt snel duidelijk of de pees beschadigd is of dat er een andere oorzaak meespeelt.
Een peesontsteking kan veel pijn veroorzaken. Een cortisone-injectie is daarvoor een zeer effectieve behandeling.
Cortisone is een krachtige ontstekingsremmer. Na een paar dagen nemen pijn en ontsteking af.
Bij Orthozorg voeren wij cortisone-injecties altijd echogeleid uit.
We volgen de naald live op de monitor en zien precies waar het medicijn terechtkomt.
De injectie gaat in de slijmbeurs, niet in de pees zelf. Cortisone in de pees verzwakt het peesweefsel en vergroot de kans op een scheur.
De slijmbeurs fungeert als buffer en maakt de injectie veilig. Een echogeleide injectie is preciezer, veiliger en minder pijnlijk dan een blinde injectie.
Ja. Een cortisone-injectie remt de ontsteking en vermindert de pijn vaak binnen enkele dagen.
De meeste patiënten ervaren enkele weken tot maanden minder pijn. Sommigen zijn na één injectie klachtenvrij. Bij anderen komen de klachten terug, vooral als de onderliggende oorzaak niet is aangepakt.
Onderzoek laat zien dat het effect op de lange termijn afneemt. Na zes maanden is het verschil met andere behandelingen kleiner.
Onderzoek laat zien dat een blinde injectie de slijmbeurs in slechts 40 tot 60% van de gevallen raakt.
Bij Orthozorg injecteren we altijd echogeleid. De nauwkeurigheid stijgt daarmee naar vrijwel 100%. Het medicijn komt altijd op de juiste plek terecht.
We geven liever niet meer dan drie injecties per jaar in dezelfde slijmbeurs. Bij veelvuldig gebruik kan cortisone de peescellen beschadigen en het peesweefsel verzwakken. Met echogeleid injecteren voorkomen we dat het medicijn in de pees terechtkomt.
Bij een chronische peesontsteking met peesschade (tendinopathie) schiet cortisone tekort.
De pees is dan niet meer ontstoken maar beschadigd van binnen. Cortisone onderdrukt de pijn tijdelijk, maar heelt geen peesweefsel. ACP wel.
ACP is een concentraat uit uw eigen bloed met een verhoogde concentratie aan bloedplaatjes en groeifactoren. Die groeifactoren stimuleren het herstel van beschadigd peesweefsel van binnenuit.
Onderzoek laat zien dat ACP bij peesontsteking op de lange termijn (na 12 maanden) betere resultaten geeft dan cortisone alleen. Het effect bouwt langzaam op. Reken op 3 tot 6 maanden voor het maximale resultaat.
We nemen een kleine hoeveelheid bloed af en centrifugeren dit. Zo ontstaat plasma met een 2 tot 3 keer verhoogde concentratie aan bloedplaatjes. De injectie voeren we echogeleid uit, millimeter-precies op de beschadigde plek in de pees.
ACP is effectief bij chronische peesontstekingen die langer dan 3 maanden aanhouden en waarbij rust, fysiotherapie en cortisone onvoldoende hebben geholpen. Meestal is één behandeling voldoende.
Lees meer op onze pagina ACP-injectie.
Een operatie voor een peesontsteking is zelden nodig.
Onderzoek laat zien dat een operatie zelden beter werkt dan een goed conservatief traject. Orthopeden zijn daarom veel terughoudender geworden met opereren.
Komt een operatie toch in beeld?
Dan gaat het meestal om een neerplastiek, een kijkoperatie waarbij de ruimte onder het schouderdak wordt vergroot en de ontstoken slijmbeurs wordt verwijderd.
Blijkt tijdens dat de pees niet alleen ontstoken maar ook gescheurd is? Dan wordt de pees tijdens dezelfde operatie gehecht. Het herstel duurt dan langer, reken op 6 tot 8 maanden.
Meer weten? Lees alles over de operatie op onze pagina neerplastiek.
Een operatie is pas aan de orde als alle conservatieve behandelingen onvoldoende hebben geholpen en er een duidelijke mechanische oorzaak is.
Bursectomie: alleen de ontstoken slijmbeurs verwijderen. Hierdoor neemt de druk op de schouderpezen af.
Wordt gekozen als het schouderdak vlak genoeg is en de pezen intact zijn. Altijd via een kijkoperatie.
Neerplastiek: de slijmbeurs verwijderen én het onderste gedeelte van het schouderdak wegfrezen. Zo ontstaat meer ruimte voor de pezen.
Wordt gekozen bij een haakvormig of vernauwd schouderdak. Lees meer op onze pagina over een neerplastiek.
Onderzoek toont dat de resultaten van een operatie op lange termijn niet altijd beter zijn dan een goed conservatief traject. De revalidatie na een schouderoperatie valt patiënten vaak tegen, reken op 3 tot 4 maanden voordat de schouder weer volledig bruikbaar is.
Blijkt tijdens het onderzoek dat de pees niet alleen ontstoken maar ook gescheurd is? Dan is de behandeling anders. Lees meer op onze pagina over een cuff ruptuur.
Genoeg van schouderpijn?
Laten we kijken wat we voor u kunnen doen.
Maak een afspraak bij Orthozorg
Zo werkt het:
Vergoed vanuit de basisverzekering. Geen eigen bijdrage, wel eigen risico.
Een behandeling bij Orthozorg wordt vergoed vanuit de basisverzekering.
U heeft wel een verwijzing orthopedie nodig van uw huisarts of specialist.
Orthozorg levert niet-gecontracteerde zorg. Met een verwijzing van uw huisarts dekt uw zorgverzekering 65 tot 100% van de behandeling.
Het verschil tussen ons tarief en de vergoeding van uw verzekeraar nemen wij voor onze rekening. U betaalt nooit bij, alleen uw eigen risico is van toepassing.
Het verplichte eigen risico bedraagt €385 per kalenderjaar. Heeft u vrijwillig eigen risico bijgesloten, dan kan dit oplopen tot maximaal €875. Dit wordt verrekend door uw zorgverzekeraar.
Een consult en behandeling voor een peesontsteking valt onder declaratiecode 15C732 (onderzoek en/of behandeling bij een ziekte van het botspierstelsel), zorgproductcode 1450. Het tarief voor 2025 bedraagt €506,00.
De ICD-10 diagnosecode voor een peesontsteking schouder is M75.1 (rotatorcuff syndroom).
U heeft een verwijzing orthopedie nodig van uw huisarts of specialist. Een verwijsbrief blijft geldig voor dezelfde aandoening.
Huisartsen kunnen Orthozorg vinden in ZorgDomein onder: Medisch specialistische zorg > Orthopedie > Gewrichtsaandoeningen.
Meer weten? Lees alles over tarieven en vergoedingen of hoe uw rekening werkt.
Meestal aan de buitenkant van de schouder, vaak met uitstraling naar de bovenarm.
De pijn zit precies waar de supraspinatuspees loopt. Maar de uitstraling kan verrassend breed zijn:
De uitstraling volgt geen zenuwbaan. Het is zogenaamde referred pain – pijn die u voelt op een andere plek dan waar het probleem zit.
Lig niet op de pijnlijke schouder. Op de rug of op de gezonde zij met een kussen onder de aangedane arm geeft de meeste verlichting.
De pijn is ’s nachts vaak erger dan overdag. Dat komt doordat u in rust de schouder niet afleidt met beweging, en doordat de doorbloeding in de pees verandert als u ligt.
Wat helpt: een kussen tussen arm en lichaam om de schouder licht gespreid te houden, paracetamol voor het slapengaan, en een coldpack op de schouder (15 minuten) vlak voor u gaat liggen.
Tape kan de pijn tijdelijk verminderen, maar behandelt de oorzaak niet.
Het werkt vooral doordat u voorzichtiger met uw schouder omgaat als u getaped bent. De tape geeft een bewustzijn van de schouder bij bewegingen.
Als hulpmiddel naast fysiotherapie kan het zinvol zijn. Als enige behandeling is het onvoldoende.
Dat hangt af van uw werk. Bureauwerk is meestal mogelijk met aanpassingen (monitorhoogte, armsteun).
Fysiek werk boven schouderhoogte is het probleem – schilderen, stukadoren, magazijnwerk.
De vuistregel: bewegingen die pijn uitlokken vermijden, de rest gewoon blijven doen.
Volledig thuisblijven is zelden nodig en werkt soms averechts, omdat u de schouder helemaal niet meer gebruikt.
Van buitenaf: bijna niets. De klachten zijn nagenoeg identiek.
Het verschil zit van binnen. Bij een peesontsteking is de pees zelf verdikt of beschadigd.
Bij een slijmbeursontsteking is alleen het glijvliesje erboven het probleem.
Vaak spelen beide tegelijk – de slijmbeurs reageert bijna altijd mee op een ontstoken pees.
Met echografie maken we dat onderscheid. Dat is belangrijk, want de behandeling verschilt.
Lees meer op onze pagina over slijmbeursontsteking schouder.
Ja. Een langdurig ontstoken of versleten pees is kwetsbaarder voor een scheur.
Bij chronische tendinopathie is het peesweefsel structureel verzwakt.
Een val, een onverwachte beweging of zelfs gewoon doorgaan met belasting kan dan voldoende zijn om de pees (deels) te scheuren.
Krachtverlies is een alarmsignaal. Bij een peesontsteking is er pijn maar zelden echte zwakte.
Merkt u dat uw arm zwakker wordt? Laat het onderzoeken. Lees meer op onze pagina over een cuff ruptuur.
Bij een frozen shoulder is de schouder stijf. Bij een peesontsteking is de schouder pijnlijk maar niet stijf.
Een frozen shoulder betekent een ontstoken en verdikt schouderkapsel. De schouder wordt steeds stijver, u kunt uw arm letterlijk niet meer ver bewegen – ook niet als iemand anders het probeert.
Een peesontsteking geeft pijn maar geen echte stijfheid. Iemand anders kan uw arm verder optillen dan uzelf. In het begin lijken de klachten sterk op elkaar. Met echografie stellen we direct het verschil vast.
Lees meer op onze pagina over frozen shoulder.
Van enkele weken tot meerdere maanden, afhankelijk van het type en de ernst.
Een acute peesontsteking (tendinitis) kan binnen 2-6 weken genezen met rust en ontstekingsremmers.
Een chronische peesontsteking met peesschade (tendinopathie) duurt 3-6 maanden of langer.
Hoe lang u al klachten heeft, maakt veel uit. Hoe eerder de juiste behandeling, hoe sneller het herstel.
Klachten die langer dan 6 weken duren ondanks rust en pijnstillers verdienen nader onderzoek.
Ja, vooral bij een milde, acute peesontsteking.
Met rust, het vermijden van pijnlijke bewegingen en eventueel ontstekingsremmers herstelt een groot deel vanzelf.
Maar bij chronische klachten (langer dan 3 maanden) is vanzelf overgaan minder waarschijnlijk.
Het herstelproces loopt dan vast. Dat is precies het moment om verder te kijken met echografie, en eventueel te behandelen met een injectie.
Dat hangt af van de beweging. Licht bewegen binnen de pijngrens is goed – het houdt de schouder soepel en voorkomt verstijving.
Door de pijn heen trainen is slecht – dat verergert de ontsteking en vergroot de kans op peesschade.
De vuistregel: bewegen mag, belasten niet. Uw fysiotherapeut kan u helpen de juiste grens te vinden.
Ja, maar het is geen wondermiddel. Fysiotherapie helpt bij het versterken van de schouderspieren, het verbeteren van de houding en het herstellen van bewegingspatronen.
Bij milde klachten is fysiotherapie vaak voldoende. Maar als de klachten na 6-8 weken fysiotherapie niet duidelijk verminderen, is het verstandig om verder te kijken. Er kan dan meer aan de hand zijn dan alleen een peesontsteking.
Begin met paracetamol. Het is een goede pijnstiller met weinig bijwerkingen (maximaal 4x daags 1000 mg).
Helpt dit onvoldoende?
Dan kunt u in overleg met uw huisarts een korte kuur ibuprofen, naproxen of diclofenac proberen. Let op: deze ontstekingsremmers (NSAID’s) kunnen maagklachten veroorzaken.
Gebruik ze niet langer dan nodig en neem ze bij voorkeur bij de maaltijd.
Shockwave kan helpen, vooral bij chronische peesontstekingen.
De geluidsgolven stimuleren de stofwisseling in de pees en kunnen het herstelproces op gang brengen.
Bij uw fysiotherapeut bent u aan het juiste adres voor shockwave therapie.
Het is geen behandeling die wij bij Orthozorg uitvoeren, maar we verwijzen er regelmatig voor door.
Ja. Onderzoek en behandeling bij Orthozorg worden vergoed vanuit de basisverzekering.
U heeft een verwijzing orthopedie nodig van uw huisarts. Er is geen eigen bijdrage, wel is het eigen risico van toepassing.
Ja. U heeft een verwijzing orthopedie nodig van uw huisarts of specialist.
Met deze verwijzing kunt u bij Orthozorg terecht op een van onze 10 vestigingen.
Bel 085 – 047 16 27 of stuur een e-mail voor een afspraak.